Hiçkimse hiçbir zaman gerçek ve siyaset arasındaki ilişkinin oldukça kötü olduğunu inkar etmemiştir ve bildiğim kadarıyla hiç kimse dürüstlüğü siyasette gerekli niteliklerin biri olarak ölçmemiştir.   Sadece siyasetçi veya demagog mesleği için değil, Devlet adamlığı için de yalanlar daima gerekli ve meşru araçlar olarak görülmüştür.   Peki neden ?   Fiili gerçekler mutlak güçsüzlük mü demektir ? İktidar mutlaka aldatılmak mı demektir ?   Fiili gerçekler kamu alanında iktidar sahibi değilse ne kadar gerçek olabilirler ?   Bu kamu alanı ki, insan yaşamının tüm diğer alanlarından fazla olmak üzere, her yerde doğan ve ölen insanların varoluşunun gerçekliğini temin etmektedir.   Sonuçta şunu sorabiliriz : iktidarsız fiili gerçekler de doğru olanı hiçbir şekilde kale almayan iktidar kadar aşağılık değil midirler ?   Yalancı daima faal ve girişken birisi iken, gerçeği söyleyen, mantıken doğru olan gerçeği de söylese, fiili gerçeği de söylese, hiçbir zaman faal ve girişken birisi değildir.   Fiili gerçek ile menfaat arasındaki o güzel rastlantıyı keşfetmiş olan kişiden, yani, fiili gerçekleri söylemeyi meslek edinmiş kişiden haklı olarak daha fazla şüphe uyandırabilecek pek fazla siyaset adamı yoktur.   Yalancının siyasi arenaya çıkmak için şüpheli girişimlere ihtiyacı yoktur.   Oyunculuk doğasında vardır çünkü. Fiili gerçeği söylemez, kendine saklar.   Olmayan gerçeği söyler çünkü olayların olduklarından farklı olmalarını ister, yani olayları, dünyayı, kendi menfaatine hizmet edecek şekilde yönlendirmek ister.   Bugün bir seçim yapmamız gerekiyor : demokratik yurttaşlık faaliyetimizi sadece siyaset aracılığı ile, yani yalan ve demagoji aracılığı ile mi sınırlandırmak istiyoruz, yoksa gerçeği ve fiili gerçekleri siyasi olmayan faaliyetler aracılığı ile açığa çıkartmak üzere sahip olduğumuz özgürlük hakkımızı mı kullanmak istiyoruz ?   Her halükarda mevcut siyaset anlayışının ve danışıklı yalanın şiddetine karşı şiddet uygulamış olacağız, ama sonuçta bir seçim yapmamız gerekiyor.   Zira tüm bu yalanlar, onları söyleyenler bunun bilincinde olsun olmasın, bir şiddet unsuru içermektedir.   Düzenlenmiş yalan daima görmek istemediğine karar verdiği herşeyi yok etme eğilimindedir, her ne kadar sadece totaliter sistemler bilinçli olarak yalanı, öldürmeye doğru götüren yoldaki ilk adım olarak benimsemişlerse de. 02/03/2010, Şefik Birkiye Binfikir gazetesi Şubat 2010 sayısında yayınlanmıştır