Burası Amerika değil01.11.2009
Bu ayki yazı konumu yakın çevremden birinin başından geçenleri anlatmaya ayırdım ama bunu yapma sebebim kuzenimi tanıtmak veya reklamını yapmak değil, onun başından geçenleri anlatıp Brüksel’in ne kadar güvenli bir yer olduğunu anlatmak.
26 Eylül’ü 27’e bağlayan gece kuzenim üç kişinin saldırısına uğradı. Amaç cep telefonunu çalmak. Olayı sıradan bir kap-kaç olayı olmaktan çıkartan ise kuzenimin sol omuzundan bıçaklanıp elmacık kemiğinin kırılmasıydı. Panik halinde eve dönen kuzeni, ailesi apar topar hasteneye yetiştiriyor bu arada ağabeylerinden birisi doğal olarak polisi arıyor. Santralde telefona cevap veren kişi (polis olup olmadığını bilmiyorum) polis kayıtlarına geçecek bizleri rahatlatan o müthiş saptamayı yapıyor; “burası Amerika değil.” Bu sözü duyunca aklınıza hemen buranın Belçika olduğu temel insan haklarının uygulandığı, hukuğun insanlara eşit olarak uygulandığı bir yer, en azından Amerika’dan çok daha iyi olan bir yer kavramı gelmesin. Bizim telefondaki şahıs bu sözü söylerken “burası Belçika öyle hemen polis gelmez” demek istemiş. Hemen olmasa bile 45 dakika sonra hastaneye polis geldi. Gecikmeden dolayı üzgün olduklarını ancak bir cumartesi gecesi Brüksel Belediyesi’ne bağlı toplam sadece 4 ekibin (8 polis) olduğunu söyleyince kendilerine hak verdik ancak kişisel endişelerimiz ve toplumsal kaygılarımız arttı. Bir cumartesi gecesi üstelik saat 01:00 suları ve Brüksel’in güvenliğini 8 kişi sağlamaya çalışıyor. Daha doğrusu sağlayamıyor. Polislerle konuşan bir diğer kuzenim telefonun özel bir numarası olduğunu söylüyor ve telefonun açıldığı an internet üzerinden hırsızların yerlerinin belli olup olamayacağını soruyor. Memurlardan birisi bunun mümkün olduğunu ancak bu durumun savcı tarafından onaylanması gerektiğini, bizim durumumuz için bunun kullanılma olasılığının düşük olduğunu belirtiyor. Yani cevap veren memura göre omzunuzdan 5 cm derinliğinde bıçak yarası almanız, elmacık kemiğinizin kırılmış olması savcıyı tatmin etmiyor.
Brüksel’de suçluların ellerini kollarını sallayarak gezdiği açık. Bu mal ve can güvenliğinin olmadığı ortamın bizim 16 kişilik küçük ailemize son beş yıllık faturası, kırmızı ışıkta araba camını kırarak çalınan bir çanta, içinde yaralama unsurunun olduğu bir cep telefonu hırsızlığı, güpe gündüz metroda çalınan bir çanta, bir müzik çalar kutu ve park halindeyken çalınan 2 yaşında bir araba.
Sadece şunu merak ediyorum, polisin ve kanunların sadece namuslu insanlar üzerinde yaptırımı olacaksa, bu namuslular günün birinde kendi mal ve can güvenliğini korumaya kalkarsa ne olacak?
01/11/2009, Cüneyt Tamoğulları
Binfikir Ekim 2009 sayısından alınmıştır
|
|
|
