I. Dünya Savaş’ı sonrası... Mustafa Kemal önderliğindeki Türk Ulus’u emperyalizme karşı verdiği sıcak savaşı kazanıyor. Ancak Mustafa Kemal’e göre asıl savaş bundan sonra başlıyor. Bu defa düşman cehalet ve yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nde belkide en büyük devrim gerçekleşiyor; Tevhid-i Tedrisat : Eğitim ve öğretimde eşitliği getiren bu devrimle ülke içinde yaşayan her bireyin eğitimden eşit şekilde yararlanması hedefleniyor. Önce idealist, ulusal bilince sahip, cumhuriyetçi öğretmenler yetiştiriliyor. Yetişen öğretmenler Anadolu’nun dört bir yanına dağılıyor ve kısa bir zaman içinde Türkiye Cumhuriyeti bu atılımın meyvesini toplamaya başlıyor. Ancak bu meyve bahçeleri 1940’lı yılların sonlarına doğru talan edilmeye başlıyor; bu süreç, 1980 darbesinden sonra son ağaçların yağmalanmasıyla günümüze kuraklık olarak geliyor. Bu kuraklığın Türkiye’yi ne hale getirdiği ise ortada. Özel Okullar, Dershaneler, İmamhatip Okulları, Süper Lise, Anadolu Lisesi, Fen Lisesi ve benzerleri, öğrenciler arasında haksız rekabet yaratıyor ve maalesef bu durum genç insanların geleceklerini istemleri dışında belirliyor. Eğitim, para ve çevreye odaklı olarak belirleniyor. Kısacası parası olanlar ithal meyveler yerken halkın çoğunluğu yerli malı haftasında bile aç kalıyor. Durup dururken bunları neden yazdığımı merakedebilirsiniz neticede Binfikir Belçika’nın gündemini anlatan bir gazete. Ama Belçika’nın şu an içinde bulunduğu durum bütün bu anlattıklarımla örtüşüyor. Nasıl mı?
Bilindiği gibi Belçika’da Türban tartışması gündeme damgasını vurdu. Flaman Bölgesi’nde eğitim kurulunun aldığı kararla okullarda türban yasaklandı. Tabii tepkilerde peşi sıra geldi. Bu yasağın çıkış noktasında haklılık payı var çünkü din ya da kültürel farklılıklar simgeleştirlip baskı aracı haline geldiğinde tehlike var demektir. Okıllarda türban takan öğrencilerin türban takmayan özellikle diğer Müslüman öğrencilere baskı yaptıklarını, yine oruç tutan öğrencilerin tutmayanlara benzer davranışlar içinde olduklarını defalarca duydum. Bana göre bu baskının altında yatan bir başka baskı çünkü 13-14 yaşındaki bir kız çocuğunun türban takıp takmama konusunda özgür bir irade göstereceğini düşünmüyorum, daha doğrusu ben buna hiç şahit olmadım. Ama beni endişelendiren nokta türbanın yasaklanmasından çok doğuracağı sonuçlar. Korkarım bu yasak azınlık okullarının sayısının artmasına sebep olacaktır. Bu çıkarımı nakite dönüştürmek isteyenlerin avuçlarını ovuşturduğunu görür gibiyim. Zaten mevcut eğitim sisteminde yeterince sorun var. Eğitimde eşitsizliğin giderek arttığı bir kaos, bu gün Belçika’da çözüm bekleyen konuların başında geliyor. İyi okul ( Belçikalı öğrencilerin çoğunluğunu oluşturduğu okullar) kötü okul ( Yabancı kökenli öğrencilerin çoğunluğunu oluşturduğu okullar) sorununu bile henüz çözemeyen siyasetçilerin önümüzdeki dönem başları epey ağrıyacak. Belçika’yı bütün bu çıkmazdan Mustafa Kemal’in Türkiye’ye uyguladığı eğitim seferberliği kurtarabilir. Düşünün özel okullar kapatılmış, okullardan moral dersi dahil tüm din dersleri çıkartılmış, kılık kıyafet ülke çapında bir yönetmelikle belirlenmiş ( Kılık kıyafet konusunda abarttığımı düşünüyorsanız okul çıkışı öğrencilere bir bakın farklı, renkli, özgür mü görünüyorlar yoksa çok uluslu şirketlerin belirlediği yönetmeliğe göre mi giyiniyorlar?) kısacası sadece bilginin öğretilmesini amaçlayan ve bunu bireylerin tümüne eşit bir hak olarak gören, rekabeti sadece bireysel çalışmaya bırakan bir eğitim sisteminden bahsediyorum. Bu düşüncelerimin kendimi kandırmak olduğunun farkındayım; kendimizin anlayamadığı ya da anlamamazlıktan geldiği Mustafa Kemal’i Belçikalı’ya nasıl anlatabiliriz?
04/09/2009, Cüneyt Tamoğulları
