Ben giderim adım kalır. Dostlar beni hatırlasın diye başlar aşığın dizeleri. Gerçekten de öyle oldu. Aşık Veysel sadık yari kara toprağa kavuşalı 36 sene oldu ama hiç unutulmadı. Veysel’i unutulmaz kılan sadece eserleri değildi. Dünya’ya bakışı, arkasından gelenler için açtığı büyük otobanlardı.
Cumhuriyet döneminin en önemli aşıklarından olan Şatıroğlu kendinden önce yaşamış ozanların deyişlerini aktarmakla başladığı sanat yolculuğuna özgün eserler yaratarak devam etmiş bir usta. Uzun bir dönem Anadolu’yu gezmiş ve döneminin en önemli ve bir o kadar faydalı eğitim kurumları olan Köy Enstitülerin’de dersler vermiş. Günümüzde küreselleşme adı altında anamalcı pazardan nasibini alan, akıl almaz bir şekilde yozlaşan kültürümüz Aşık Veysel’in yarattığı değerin önemini açıkça gözler önüne seriyor. Bu bağlamda Şatıroğlu yaşadığı dönemde sanatını aydınlığıyla bütünleştirmiş Mustafa Kemal’in önderliğinde gerçekleşen halk devrimlerinin geniş kitlelere ulaşmasında büyük pay sahibidir.
''Çalışalım kurtaralım buhrandan/ Nedir senlik benlik usandık candan/ Irkımız neslimiz aynı bir kandan/ Yurdun yaraların saralım kardaş/ Yürüyelim Atatürk'ün izine/ Boş verelim bozguncular sözüne/ Göz atalım şu dünyanın hızına/ Yürüyüp hedefe varalım kardaş.'' dizeleri ve Atatürk’ün ardından yaktığı ağıt bunun açık bir kanıtı. 1980 sonrası Veyseller’in önce baskı rejimiyle ardından faili meçhul katliamlarla ve günümüzde medya ve kültürel yozlaşmayla susturulması toplumumuzun geldiği noktayı algılamada iyi bir kanıt. İçi bomboş, geleneklerini saçma sapan dizilerden öğrenen, doğru bilgiye sadece internetten, genel anlamda medyadan ulaşacağımızı sanan bizler, özümüze bakmayı her geçen gün biraz daha unutuyoruz. Haberleşme ve iletişimin inanılmaz ilerlemesine rağmen yeni dönem aydınlarımızdan kopuk yaşantımızda metod ve uygulama konusundaki bilgisizliğimiz her fırsatta önümüze aşılmaz bir engel olarak çıkıyor. Kısacası Veysel’in konu ettiği « başarı için gereken doğru yolda azim » bizde pek yok. Benim tavsiyem hiç olmazsa Aşık Veysel ve onun gibilere biraz kulak vermek. Çünkü Veysel ölüm döşeğinde bile şu sözleri söyleyebilecek bir erdeme sahipti. ''Birbirinizle, konu komşuyla iyi geçinin, dirliğiniz, düzeniniz bozulmasın'', ''Kürt'ü Türk'ü ne Çerkez'i/ Hep Adem'in oğlu, kızı/ Beraberce şehit, gazi/ Yanlış var mı ve neresi''
Sadık yarinle nur içinde yat! Dostlar seni unutmayacak ve unutturmayacak..
21/03/2009, Cüneyt Tamoğulları
