Meyve dalından nasıl kopar?
Sapı taşımaz olur.
Peki meyve ne zaman bilir bunu?
Bilemez.
Zaman gelince gün olur,
Seni saran kabuktan ayrılma vakti gelir.
Aşk sarar o zaman içini,
Sen gider bir O kalır.
Hakikat görünmez perdeden,
Kalkınca; Açılır, görünür güneşin sureti.
Sonra Pir’in kendisi çıka gelir.
En güzel O’dur Onda bir sen.
Dostun bağında bir avuç toprak
Ya da bir buğday tanesi...
Görünen tutsaklığın bitişiyle
Başlar bilinmeyen varoluş;
Aşkın ta kendisi.
Bazen acıtır içini
Yüzleştiğin, ayna yansıtır tüm çıplaklığı.
Üzer, mutsuz olursun belki,
Ama
“O olduktan sonra mutsuz da yaşanabilir.”
15/02/2009, Cüneyt Tamoğulları
