Binfikir oluşumu olarak yayın hayatımıza başladığımızda Türk toplumunu içinde yaşadığı toplumla ilgili olarak bilgilendirmeyi ana hedef olarak seçmiştik. Çünkü biz bu toplumun içinde yaşıyoruz ve burada olan biten her şey bizi doğrudan etkiliyor. Bunu yaparken burada yaşayan Türk toplumunu yaşadığı toplumla ilgili kılarak ona yakınlaştırıyoruz da aslında. Böylece önyargıları azaltıyor, karşılıklı anlayışı yaratmaya çalışıyoruz bir taraftan da. Ancak içinde bulunduğumuz ülke Belçika, öyle özgün özellikler taşıyor ki, Flaman’ı olaylara Flaman gözlüğü ile Valon’u Valon gözlüğü ile bakıyor ve yabancılar da genellikle hangi bölgede yaşıyorsa o bölgenin toplumuna daha yakın hissediyor kendisini. Örneğin bir Türk Anvers, Gent ya da Limburg’de yaşıyorsa kendini Flaman; Charleroi, Liege’de yaşıyorsa Frankofon- Valon hissediyor.
Binfikir Gazete’si olarak biz de haber yaparken hep bu ayrımla karşı karşıya kaldık ve bunların üzerinde federal düzeyde konumlamaya çalıştık, kendimizi. Çünkü biz ne Flaman ne Valon penceresinden olaylara bakmak istemiyor, haberleri Belçika çapında ele almak istiyorduk. Bu nedenle sık sık “ bu ülkenin tek Federal Gazetesi’yiz” demişizdir.
Yayıncılıkta ülkeye olan bu bütünsel yaklaşımımızı 2008 yılı başında kültür ve sanat çalışmalarına başladığımızda da uygulamaya çalıştık ama yine her defasında Flaman- Frankofon ayrımı ile karşı karşıya kaldık. İşbirliği yapmaya çalıştığımız kurumlar hep bize aynı soruyu sordular, “ Flaman’mısınız, Frankofon mu?” Biz kendimizi Flaman ya da Frankofon değil, 3 dilli (Türkçe, Flamanca ve Fransızca) Belçikalı hissettik ve projelerimizi buna göre şekillendirdik. Amaçlarımızdan birini de yaptığımız kültürel ve sanatsal çalışmalar yoluyla, Türk toplumunu Belçika’ya Belçika’yı da Türk toplumuna yakınlaştırmak olarak belirledik.
Bu çalışmalardan bir tanesi olan tiyatro çalışmamızda Saint Nicolas ve Nasrettin Hoca’yı mutsuz bir kız çocuğu etrafında ortak amaçlarla biraraya getirmemiz de bu anlayışın bir ürünü. Anadolu’dan çıkan bu iki karakterin biri Türk kültürüne diğeri de Belçika kültürüne ait iki karekter. Bu iki karekteri doğru bir şekilde bir araya getirerek iki toplumun birbirini tanıma, anlama ve bu diyalogla yakınlaşmasına hizmet ediyoruz. Bunu yaparken, Flaman ve Frankofon Belçikalıları da birbirine yaklaştırdığımızın farkında değildik aslında. 24 Mayıs Pazar günü tiyatromuzun ilk oyunu olan “Saint Nicolas, Nasrettin ve Gülmeyen Kız” ‘ın ilk gösterimi ve karikatür okulu öğrencilerimizin dönem sonu sergi açılışında davetlilerimiz arasında olan Schaerbeek Belediye Başkanı Bernard Clerfayt’in Flaman De Kriekelaar Kültür merkezinde ilk kez bir etkinliğe katıldığını merkezin kapıcısından duyduk. Bu bilgi ne kadar doğru bilmiyorum ama kapıcının şaşkınlığı ilginçti. Bizim şaşkınlığımızın nedeniyse, Türk kökenli bir dernek olarak, Schaerbeek’in Frankofon Belediye Başkanı ile o belediye içinde bulunan Flaman Kültür Merkezini buluşturmanın bize nasip olmasıydı. Topluluklar arası gerginlik bilhassa Flamanlar ile FDF arasında artarken, FDF’in önemli bir simasını Flaman Kültür Merkezine getirerek sadece Türklerin Belçika’ya değil, Belçikalıların birbirine entegrasyonunu da sağladık.
Ne mutlu bize!
09/06/2009, Serpil Aygün, Binfikir Gazetesi Haziran sayısı köşe yazısı
