Gurbet tuhaf şey. Hafife almamalı, insanı ummadık hallere sokar. Gurbet kemikte sızlayan romatizma gibi, çaresiz alışırsın ama bir ömür boyu inler durursun. Ne kadar balıkçı dalgalara konuşmaya başlamıştır Gurbet yüzünden, nice asker firar etmiştir (Napolyon çok çekmiş gurbetten). Hey Gurbet, acı gurbet. Yer bitirir adamı çoğu zaman. Hayatı önemli değerler yerine koyup uyum sağlamış, sanat, iş, veya siyaset gibi dallarda tutunmuş, başarmış, kendini geliştirmis, tam manasıyla olmasa da az buçuk mutlu bir yaşam sürdüren fazla çıkmaz. Çıkan, ama şans eseri ama kendi çabalarının meyvesi tek tük şahıs ise örnek kılınır, yol gösteren, bilen diye danışmanlık yapar, iyi kötü konularda fikirleri sorulur. Ben öyle biriymişim, geçenlerde öğrendim (yazarlar pek kendine bakmaz, gururludurlar da).
Lakin. Ne kadar bilgin olsa da, ne kadar gelişmiş olsan da, sürgünsün vesselam. Çünkü, hadi az bucuk sanat ve kültürle kendini oyalıyorsun, bunun haricinde cidden anlamlı bir alternatifin yoksa, sonunda ya batar ya saparsın, çünkü burası gurbet, daima ikincisin, daima şüphelisin, daima problemlisin, daima sürgünsün. Ve en zoru: daima hasret çekersin. Hasret ve Gurbet, sürgün'ün can damarından dişleyen iki kafalı canavar.
Beni fena kapar o canavar, benim çok hassas yerim var, ben feci sürgün'üm, acım büyük. Benim anam var, ayda yılda bir telefon edebildiğim. Yufka yüreği, hemen ağlar anam, dayanamaz. Ben, kötü evlat, ben ise, ağlamam, aksine gülümserim laflarına, bazen azarlar, bazen teselli ederim tek cennetin varlığına inandıran kadını.
Alo.
Anne nasılsın?
Iyiyim iyi kuzum, şükür, hamdolsun. Sağol.
Kim var, yanında birileri var mı? İlgileniyor mu halamlar seninle?
Allah'ım var. Kimseye ihtiyacım yok benim (hafif sert, emin sesle).
Bak, ya anne sen şeker hastasısın. Olmaz öyle, sen tez gel, ramazan bayramı falan anlamam.
Olmaz, kışa kadar kalacağım ben. Canım sıkılıyor orada, burda bahçem var, her gün camide sohbete...
Ama anne..
Haa Mustafaaaa, Mustafaa, dinle beni. Senin fitre paralarını verdim. Kabul olsun oğlum.
Peki sağol anne.
Haa Mustafaaaa, baaak, benim kartım sordun mu, banka ne dedi?
Yeni hesap açtıracağım, emekli maaşı alacaksın.
İyi, paramı kimse çekmesin olur mu oğlum?
Para mara yok sana, eğer gelirsen Belçika'ya o zaman belki.
Allah Allaah, bak kuzum, ben iyiyim korkma. Yapma öyle.
Sevdiğin pasta da yok sana, şişko.
He He, deli oğlum!
....
....
14/10/2009, Mustafa Kör, Binfikir Gaztesi Eylül 2009 sayısı köşe yazısı
