Uzun süredir tartışılan ve hayati önem taşıyan konu, “Belçika’nın sonunun geldiği” idi. Geldi mi acaba? Son hükümet kurma çekişmelerinde ortaya çıkan gerginlikler, ayrılıkçı ve milliyetçi düşünen kesimlerin çelişkileri ve şu küçücük ülkenin değişik halkları arasında epey zamandır ortaya çıkan “çıkmaz.” Doğrusu ben de bu dereceye geldiğini tahmin etmemiştim.
Hemen yatıştırayım; korkmayın, Belçika daha epey uzun yıllar varolacak. Bunun için çok değerli kurumlar, güçler, çıkarlar var; öyle bir iki deyip ortadan ayırmak olmadığı gibi, olsa da inanılmaz büyük bir kriz ve hata olur. Ama... Evet bir ama’sı var Siyasetten kaynaklanmasa da korkarım güzelim Belçikamızın günleri sayılı. Ve bunun sebebi kaçınılmaz, gelmiş geçmiş ağalık, saltanat, imparatorluk veya kraliyetin göçmesine neden zehir: “torpil” Kim demiş Belçika’da torpil yok, diye? Avrupa’nın göbeği, nizam intizam, demokrasi, insan hakları, kısacası büyük değerlerin temel ocağı Belçika’da, belki bilinen klasik şekli olmasa da, bal gibi torpil var. Genel kavramından farkı: “torpil sıfatı. Torpil, rüşvetin kamufle edilmiş hali, yani entel hali, yani daha iğnelisi.”
Açıklıyorum.
Geçenlerde sigortalık bir işim oldu, hasta kalmıştım. Yıllık kontrolüm için yurt dışındaki doktoruma görünebilmem için özel bir döküman gerekiyordu. Daha önceleri yaptığım gibi müracaat ettim. Ama bu sefer sonuç olumsuzdu. Telefondaki bayanın açıklamasına göre kanun değişmişti ve benim statümde bir şahsın bu dökümanı almaya artık hakkı yoktu. Dolayısıyla masrafları kendim karşılamam gerekiyordu. Anlayacağınız, can sıkıcı ve tuzlu bir durum. Ne mi yaptım? Sosyal bir kurumda görevli bir arkadaşımı aradım, durumu açıkladım. Asıl gayem bilgi edinmekti. Çünkü sigortadaki telefon görüşmesi yaptığım hanımefendi nedense bana karşı bir hayli iştahsız, olumsuz ama en önemlisi de terbiyesiz konuşuyordu ve bu durumdan rahatsız olmuştum. Dostlar sağ olsun, arkadaşım ilgilendi. Doğma büyüme yerli, öz Flaman asıllı arkadaşım, iki telefon görüşmesi sonrası bana haber gönderdiğinde şu sözleri söyledi: “sigortayı aradım, durumu izah ettikten sonra yetkiliyle görüştüm. Ona X partisinden X kişinin ismini verip bu şahsın onların organizasyonları için ne önem taşıdığını alafranga bir şekilde bildirdim. Birkaç e-mail adresi verdim ve kendi bilgilerimi de gönderdim. Yani, güzel arkadaşım, yarın kendi ellerimle gereken dökümanı almaya gidicem, sonra doğru senin yanına gelip acı bir kahve içeceğiz. Nasıl?”
Evet. Bu durumda ne yapmalı? Taa buralara kadar kafa kaşıyıcı düşünlerinizi bekliyorum.
Bu arada, ben artık hasta değilim.
26/04/2008, Mustafa Kör, Binfikir Gazetesi Nisan 2008 sayısı köşe yazısı
