Tüm Avrupa’da olduğu gibi Belçika’da da bir diyalog sorunu yaşanıyor. Tabii bu durumdan Türk toplumu gibi öteki göçmenler de nasibini aliyor.
Geçen asırda hem Belçika’nın ekonomik ihtiyaçlarını karşılamak, hem de nüfus sorununu çözmek için ele alınması gereken politika ve yöntemlerle birlikte ortaya çıkan göç, temelde devlet yönetimi ile ilgili bir sorun sayılıyor. Bu herkesçe kabul edilen bir şeydir. Ama varolan bilimsel verilerin, zaman içinde edilen deneyimlerin uygulanması ve hatta bu önemli soruna ara projeler üretmek, teklifler getirmek de sivil toplum kuruluşlarına düşen önemli görevlerden biridir.
Bu da söz konusu kuruluşlara, hem ulusal çapta hem ait oldukları topluma, yani bizim gibi göçmen kökenli toplumlara daha uygun hizmet verme ve daha etkili ve katılımcı göçmen politikalarının oluşturulmasında katkıda bulunma imkanı sağlamaktadır. Bu eğilimin devamı olarak sivil toplum kuruluşlarının göçle ilgili sorunlara olası çözümleri herkesle birlikte belirlemek üzere başka kuruluşlarla bağlantı kurması gerekir.
Bu da, Belçika ve Belçika’lı Türk toplumları arasında diyaloğun ortak bir vizyon yaratma yönünde nasıl ilerleyebileceğinin somut bir göstergesi olabilir.
1970 yıllarından itibaren ardı arkası kesilmeyen siyasi, finansal ve ekonomik krizler sonucu Belçika’da da bir nevi pozitif sayılan temel haklar ile rejimsel negatif haklar kavramının çok ötesine giden birey ve ulus-altı azınlıklar, sosyal haklar, kültürel haklar, kadın ve çocuk hakları gibi yeni anlayışlar ortaya çıktı. Böylece, siyasi ve sivil toplum diyaloğunun geliştirilmesi kaçınılmaz oldu.
Bu anlayış, yapılanma hastası Belçika uzamını aşıp, küreselleşmeye gebe olan dünya da doğan küresel uzamın da bir parçasıdır. Yerler (yani ülkeler, bölgeler, şehirler, vesaire) ve uzam ne olursa olsun bazı verilerin gereksimi ve içeriği hiçbir zaman değişmez.
Artık günümüzde her şey bir ülkenin, bir ulusal veya yerel hükümetin, bir futbol takımının, bir orkestranın, bir derneğin veya bir bireyin yerel veya küresel uzamda kendisine yer açmak için göstereceği çabaya, beceriye ve kendisinin ne kadar donanımlı, ana kültürel kimliğiyle bağışık ve barışık olduğuna bağlıdır.
Belçika gibi devamlı inşa sürecinde olan bir yerde yaşıyoruz. Sonuçta, bu günlere gelmeyi başardık. Ama, bu noktadan sonra farklı anlatılar ile karşı anlatıları daha iyi değerlendirmeyi bilmeliyiz. Kendi aramızdaki kör dövüşlere son vererek sivil toplum diyaloğuna girmeliyiz. Şov yapmayı bırakalım artık. Unutmayalım, her zaman veriniz kadar konuşur ve dinlenirsiniz.
26/01/2010, Mehmet Aydoğdu
Binfikir Gazetesi Ocak 2010 sayısında yayınlanmıştır
