Belçika Kralı II. Albert 2006 yılına girerken halkına seslenerek “ulusal birlik ve uyum” çağrısında bulundu. Konuşmasının büyük bir kısmını Belçika’nın bölünmesine, haritadan silinmesine yönelik yapılan çalışmaların gölgesinde yaptığı hissedildi.
Belçika basını bile 2005 yılı boyunca “devletin sonu geliyor” haberleriyle ülkede “federal sistemin
çökmekte olduğunu” ve “devletin paylaşıldığını” gündemde tuttu. Ülkede varolan sistemin en kaygan noktası olan ekonomik şartlara yenik düşüldüğüne hep birlikte şahit olduk. Belçika demokratik bir sisteme sahip olduğu halde yalnızca yönetim ve ekonomi şebekesini elinde tutanlara maruz kaldı. Çünkü, şatolarda toplanan bir tür siyasetçiler ile ekonomik forumlarda buluşan yetkililerin hepsinin açıkça parasal endeksli birimlere ait olduklarını hayretle izledik. Hatta yıl içinde yayımlanan ve çeşitli devlet formüllerini gündeme taşıyan “manifestoyu” kaleme alanların neredeyse hepsi menfaat ortamından gelmekteler. Hatta Flamanlar Valonları vampirlere, Valonlar da Flamanları kovboylara benzettiler. Birincisi yaşamak için başkalarının kanıyla beslenen yaratık, ikincisi de çıkarları için kanun ve nizamı hiçe sayan hayduttur. Artık Belçika, vampirler ve kovboylar ülkesi.
Öyle sanıyorum ki, bugün demokrasi büyük katedrallerle tam bir benzerlik sergiliyor: görkem, boşluk, ilgisizlik ve sessizlik. Diyeceğim, geçen çağın büyük eseri; koca bir halkın tümüyle büyülü bir duygu paylaşımıyla tüketilen demokrasi, artık nesnesel çekiciliğini yitirmek üzeredir.
Tek sesli düşünce her zaman kusursuzluğun niteliklerindendir, denir. Çünkü tersine tümüyle insansal ve çok kültürlülük işlemini ortaya koyar. Sanki, günümüz demokrasisinin, bir lehimli öğeler dünyasından çıkarcasına, yalnızca eşsiz biçimlerinin etkisiyle ayakta duran bir yanı vardır. Bunun işlevi de daha kolay bir doğa-l düşünce getirmek. Tehlikeli çifte hedefli bir yaptırımdır bu.
Artık herkes yaşamın hem tözüne hem de eklenimlerine ilgi göstermelidir. İnsanlaştırılmış bir yaşam söz konusu olmalıdır. Günümüzde yaşanan demokrasi söyleminde bir değişikliği belirleme olanağı ancak burada bulunmaktadır. Her yerde ve her ağızda “gerçek-ler” kelimesi var. Ben ise özgürlüğü tercih ederim. Çünkü “özgürlük” gerçeklere karşıttır. Özgürlüğün aksine gerçek yaşam içinde değişken bir şeydir. Suni gerçek-ler ise özgürlüğünüzün düşmanıdır. Herkese hayırlı yıllar dileğiyle.
29/01/2006 Mehmet Aydoğdu
