Her zaman aynı ama her seferinde farklı. Bir çicek halı diğerine benzemiyor. Hepsi yaklaşık 800 bin begonyadan yapılsa bile! 12-15 Ağustos tarihleri arasında Avrupa’nın göbeğindeki Brüksel kent merkezinde 7 girişten birinden Grand Place meydanına girenler gözlerine inanamadılar. Begonya çiçeğiyle ünlü Belçika’nın başkenti Brüksel kent merkezinde Grand Place meydanında 800 bin begonya çiçeği ile yapılan 2 bin metrekarelik çiçekten halı görülmeye değerdi. Halıyı 4 günde 100 binden fazla kişi ziyaret etti. Meraklıların bedava ziyaret ettiği halıyı 3 Avrosu’na kıyan 14 bin kişi ise belediye binasının balkonundan izleyebildi. Yılda 60 milyon Begonya’nın üretildiği Belçika dünyanın en büyük ihracatçısı konumunda. Hollanda, Fransa ve ABD en büyük begonya ithalatçıları. Bir sonraki begonya halı etkinliği 2012 yılında gerçekleştirilecek. İlk uygulama 1971 yılında Etienne Stautemas isimli bir peyzaj mimarı tarafından daha küçük kilim ve halı desenleri üzerinde çalışılarak başlamış, sonra geliştirilerek 1976’dan bugüne kadar gelmiş. Önceden projelendirilen ve motifleri çizilen halının çim döşemeleri yapıldıktan sonra çiçeklerin yerleştirilme işlemine geçiliyor. Begonya kötü hava şartlarına ve güneşe olan dayanıklılığı nedeniyle kullanılıyor. 100’ü aşkın deneyimli ve yetenekli bahçıvan 800 bin begonyadan 4-5 saat içinde olağanüstü bir çiçek halı yaratıyor. Bu seneki çiçek halının Belçika’nın AB dönem başkanlığına adandığını fark etmemek mümkün değil. Tam ortada 23 yaşındaki Belçikalı Antoine Durieux’un tasarımı olan AB logosu var... İki zıt köşede Saint Michael’in ejderhayı dize getirişi simgelenmiş. Bu 1000 yıldan fazla zaman önce kurulan Brüksel’in koruyucu imajı. Diğer iki köşede ise Brüksel bölgesinin simgesi olan zambak yer alıyor. Arada ise çevredeki binaları simgeleyen Gothic mimarının çağrışımı desenler var. Halıdaki büyülü sayı ise 12! Geometri ile matematiğin dansından sonuç hep 12 çıkıyor! (Aman Allahım şu rastlantıya bakın. Avrupa bayrağındaki yıldız sayısı da 12!) Brüksel çiçek halısının temaları Belçika’nın kuruluşunun 150. yılı (1980), Mozart Yılı (1990), Brüksel-Avrupa’nın Başkenti (1992), Brüksel’in işgalden kurtuluşunun 50. yılı (1994) gibi önemli yıldönümleri yanında Art Nouveau (2004), Ortaçağ (2006) ve Avrupa (2010) olarak da seçilebiliyor. Hatta 1998 yılında Türkiye’nin kuzey doğusunda yaşayan yarı göçebe toplulukların tasarımlarından esinlenmiş Etienne Stautemas (03/07/1927-19/10/1998). Bu onun son çiçek halı tasarımı olmuş. Bayrağı birlikte çalıştığı hemşerisi (Zottegem’li) Mark Schautteet devralmış. Stautemas, 50’li yıllardan itibaren begonyalardan halılar yapmaya başlamış (Knokke, Oudenaarde, Sint-Niklaas, Lille…) Stautemans çiçek halıların çok sevdiği ve teknik, ekonomik ve estetik olarak sürekli çalıştığı begonyaları tanıtmak için önemli bir araç olabileceğini çok çabuk fark etmiş. Yıllarca uğraşı sonunda en karmaşık ve zor çiçek halı tasarımlarıyla bu alanın en ünlü uzmanı olmuş. Ünü sadece Belçika’da değil (Gent, Brugge, Anvers, Ieper, Kotrijk Hasselt, Tongeren, Mons, Durbuy, …) dünya çapında (Köln, Hamburg, Lüksemburg, Paris, Londra, Breda, Amsterdam, Lahey, Viyana, Valensiya, Buenos Aires, Colombus, Ohio) yayılmış ve buralara çiçek halılar tasarlamış. Bu halıların bazıları Brüksel’deki (77 x 24 m) halıdan daha büyük. 1973 yılında Belçika’nın Gent şehrindeki Sint-Pieter alanında yapılan çiçek halı 164x42 metre dev boyutlardaymış. Ancak Stautemas’ın söylediği gibi “Hiçbir yerde çiçek halı eşsiz, tarihi çevresi ile Grand Place’dakinden daha güzel ve daha fark edilebilir değil.” Km2 başına 27.39 ağacın düştüğü ve başlıcaları atkestanesi, kayın, çınar, çınar yapraklı akçaağaç ve kızıl kayın olmak üzere 164 ağaç türünün yaşadığı Avrupa’nın en yeşil kentlerinden biri olan Brüksel’deki parklar ve bahçeler görülmeye değer. Brüksel ve banliyösünde kişi başına 27.7 metrekare yeşil alan düşüyor. Gent şehri ve çevresinde yetişen begonyalardan yapılan çiçek halı iki yılda bir de olsa Brüksel’i taçlandırıyor. Yeşil Brüksel bunu fazlasıyla hak ediyor.
27/08/2010, Erdinç Utku (İlk olarak 22 Ağustos 2010 tarihli Cumhuriyet Gazetesi'nde yayımlanmıştır.)
