Hayır türküden bahsetmiyorum. “Derdim Çoktur Hangisine Yanayım/Gine Tazelendi Yürek Yarası” diye başlayan türküyü de severim ama benim derdim başka. O kadar çok konu var ki, hangisini yazayım diye arasından seçim yapmakta zorlanıyorum!
Onca evsiz soğuktan donarak ölürken Prens Laurent Gent Üniversitesi olanaklarını ve onlarca üniversite personelinin zamanını kullanarak, Belçikalı’nın verdiği vergilerle 3 ay önce ölen sevgili köpeğinin dondurulmasını sağladı ve uygun bulduğu bir zamanda köpeği ile vedalaştı. Hayvanların günlük yaşamımızda çok önemli bir rol oynadığını yadsımıyorum ancak “köpeğin dondurulmasına ayrılan kaynakla acaba kaç evsizin sokakta donmasına engel olunabilirdi”diye sormadan da edemiyorum. Brüksel’de sokak köpeğine rastlayamazsınız ama dilencisi ve evsiziyle “sokak insanı” günlük yaşamın bir parçasıdır. Onların donarak öldükleri haberleriyle anlarız Brüksel’e karakış’ın geldiğini...
Brüksel’den Postmodern köy muhabbetleri nakletmek de var seçenekler arasında:
-Ne yaptınız sizin yeni geline oturum aldınız mı?
-Yok daha almadık, biraz bekliyoruz. İyi çıkmazsa Türkiye’ye geri göndereceğiz de! Kavun değil ki koklayıp anlayasın.
-Güzel kıza benziyor. Hayatını kaydırmasaydınız. Öyle haliniz vardı buradan evlendirseydiniz oğlunuzu ya!
-Buranın kızları fazla açık oluyo bacım. Geceleri dışarı çıkıyorlar, eğleniyorlar, dansinglere gidiyorlar, neredeyse hepsinin bir arkadaşı var. Koca sözü dinlemez bunlar. Biz evde kalmaya, ev işlerini yapmaya ve çocukları büyütmeye razı birini aradık memlekette.
-Çok ayıp ediyosun kardeş. Bilmeden etmeden çamur atma. Senin de evlenme çağında kızın var...
-Benim kız başka. Öbürlerine benzemez. Evden dışarı çıkmıyo. Hep bilgisayarının başında o!
-Chat met yapmasın, internetten hemen birilerini buluyor şimdiki zıpırlar!
-İyi dedin, hemen interneti kapattırayım
-Kızını bari buradan evlendir.
-Onun istediğini burada bulmak zor. Eşit bir şekilde yaşamı paylaşacağı, ev işlerine mesela bulaşığa yardım eden ve eşinin çalışmasına izin veren bir erkek arıyor.
-Burada yok mu?
-Böylelerini Türkiye’de bulmak daha kolay sanıyor benim kız.
Ama bunu köşede harcamamak gerek. Güldürimece sayfamızda dizi halinde verelim bu tür diyalogları.
18 yaşındaki Faslı Laila Achichi 10 Aralık’ta Anvers’te yaşamını yitirdi. Lezbiyen olduğu belirtilen genç kızın ailesi Hoca’dan yardım istemiş ve 3 gün süren ziyaret ve “tedavi”den sonra şeytan çıkarılmak istenirken Laila’nın canı çıkartılmıştı. De Standaard gazetesinin yadığına göre Hollanda ve Belçika’da Müslümanların yüzde 10-15’i hala hacıdan hocadan medet umuyor. Durun durun, yoksa “Kalıbının derneği olmak” diye bir yazı yazıp, temsil etmesi gereken düşünceleri Belçika’da yeterince temsil edemeyip Afyon’daki bir dernek gibi dernekcilik yapanları mı anlatsam? Lezzet haftası nedeniyle “Sahipsiz Türk Mutfağı” diye bir yazı da iyi gider aslında. Beni epeydir rahatsız eden “Yabancı kökenli kızlardaki aşırı makjay ve kimlik sorunu” fazla mı teorik kaçar? Başbakan’ın AB başkanı olma durumlarını mı analiz etsem yosa? “Lobicilik demokrasiye zarar”diye bir yazı da iyi gider aslında!
Dedim ya, “Derdim Çoktur Hangisini Yazayım!” Sahi ne yazsam?
13/11/2009, Erdinç Utku (Binfikir gazetesi Kasım 2009 sayısında yayınlanmıştır)
