6. yılımızı doldurup 7. yılımıza girdiğimiz Kasım 2011 sayımızda sizlere çok daha neşeli konulardan bahsetmek isterdim. Ancak Anvers’te yaşanan gerginlik nedeniyle maalesef hiç de hoş olmayan bir konuda görüşlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Toplumun tüm kesimlerinin gazetesi olan Binfikir, gücünün verdiği sorumluluğun farkında ve bu bilinçle hareket etmek zorunda.Anvers’in Kuzey semtinde Türk Kültür Merkezi’ne yapılan saldırı ve sonrasında sokağa taşınan gerginlik bizleri üzse de tarafların soruna sağduyulu yaklaşımı sevindirdi. İkinci sayfada haber olarak da verdiğimiz Türk toplumunun ileri gelenlerinin Anvers Belediye Başkanı ile görüşmesinde özellikle olayların bir Türk-Kürt çatışması olmadığını vurgulaması ise ayrıca sevindirici. Olayları izlerken görüştüğümüz semt sakinleri konuyla ilgili olarak Belçika medyası ve Anvers Belediyesi tarafından olayların Türk-Kürt kavgası gibi verildiği ancak bölgede Türk ve Kürtlerin yıllardır dostça yaşadığını belirttiler. Konuyu “Aynı camide saf tutuyor, birbirimizin fırınından, kasabından ve süpermarketinden alış-veriş yapıyoruz. Olay tamamen terör bağlantılı. Türk-Kürt meselesi değil kesinlikle” diye açıklamaları yüreklere su serpti. Pusuda bekleyen ırkçılar gerginliği fırsat bilip “Türkiye’deki kavgalarını Anvers’e taşıyorlar, huzurumuzu bozuyorlar” diye yaygaraya başladılar. Çıkan olaylar ırkçıların ekmeğine yağ sürdü. Krizi yönetme sürecinde başlangıçta bazı hatalar olsa bile Anvers Belediyesi, Türk dernekleri ve Türkiye’nin Belçika’daki resmi temsilcileri konuya hep sağduyulu ve akılcı bir şekilde yaklaştı. En sonunda Anvers Belediye Başkanı Janssens’ın ağzından olayın bir Türk-Kürt çatışması olmadığını ve yurt dışından gelen kışkırtıcılardan şüphelendiğini duymak sevindirici. Yüzyılların kardeşliğini ve dayanışmasını anavatanda olduğu gibi Belçika’da da baltalamak isteyenler mutlaka olacak. Bizlere düşen Belçika’nın diğer kentlerinde, hatta Anvers’in diğer semtlerinde (örneğin Zuid) yaptığımız gibi kardeşçe yaşamak olmalı. Belediye başkanı Janssens Türklerin ve Kürtlerin iyi birer Anversli olduğunu özellikle vurguluyor. Her iki kesimde de milliyetçiliğin dozunu kaçırıp ırkçılığa varan söylemler kullananlar ve karşı tarafa nefes alma hakkı vermek istemeyenler de var mutlaka. Yukarıda da belirttiğim gibi ırkçılık sarmalına kapılıp çatışma yaratmak ise en çok Belçika’nın ırkçılarına yarıyor. Bu tuzağa düşenlerin marjinal bir grup olarak kalması, gerginliğin yeni duvarlar örmek yerine, toplumları birbirine yaklaştırmak için bir fırsat olarak kullanılması gerekir. Bu bağlamda Türk toplumunun kenetlenmesi ve olayı Kürtlerden ayrı tutup bir terör sorunu olarak algılaması umut veriyor. Farklı dillerde söylediğimiz ama aynı Anadolu kokan ezgilerde benzeri halaylar çeken insanların anavatanları dışında, birbirine ötekileştirilmesi sürecine zemin hazırlayacak en ufak bir adımdan kaçınmalıyız. Anavatan’da yıllardır çözülemeyen sorunların çözüm yerinin Belçika olmadığı aşikar. Bizim burada ülkede dökülen kana göz yaşı dökmek dışında yapabileceğimiz fazla bir şey yok. Belçika’ya odaklaşıp, toplum olarak etkili bir konuma gelirsek belki ancak o zaman uluslararası arenada sorunun çözümüne bir katkımız dokunabilir. Zaten Belçika’da Türkiye’yi en üst düzeyde temsil edenler de yurttaşlardan bunu bekliyor.Biz Binfikir olarak yıllardır anavatandaki ayrışmaları kaşımıyoruz ve bunları Belçika’ya taşımıyoruz. Yurt dışında dayanışmaya ihtiyacımız daha fazla. Yaklaşık aynı sorunlara maruz kalan ve aynı dertlerden muzdarip olan insanların Belçika’daki kaderi de geleceği de ortak. Zaman her zamankinden daha da fazla dayanışma ve birbirini destekleme zamanıdır. Zaman ırkçıların ekmeğine yağ sürmeme zamanıdır. 30/12/2011, Serpil Aygün, Binfikir Gazetesi Kasım 2011 sayısı köşe yazısı