Geçen hafta Anderlecht Gençlik Evi Derneği'nin düzenledigi "Yaz kampı" için, tam 6 animatör ve 28 çocukla birlikte, bir haftalığına, Lüksemburg’a yakın, Virton ( LaTour) tatil köyündeydik.. Bu küçük bölge Belçika’nın en sıcak mikro-klimasına sahipmiş. Şehir merkezini gezerken , ‘’Halal’’ , ‘’Durum’’, yazıları dikkatimi çekiyordu. Bizim Türkolar, ne yapıp, yapıp burayı da keşfettikten sonra, haliyle gruplaşarak işgal etmişler. .Tek yabancı olarak onlar yaşıyordu gördüğüm kadarıyla.. bir de iki tane camii, yaptırmayı da başarmışlar şehre.
Bunun yanında , İlticacı Merkezi’nde, tek tük Fas ve diğer ülkelerden birkaç kağıtsız barınıyordu.
Şehir merkezinde bulunan "OTTOMAN’’ pideciye girince, büfe arkasında bizim Haydar Abi kılıklı vatandaş, ne yiyeceğimi sorduktan sonra, beni gözleriyle, döner keser gibi, fena kesiyordu..
- Ne O ? Usta bi yerden akrabalığımız mı var ? Ne bu kesiş diye, titrek ve tahrik edici bir soru sordum.
- "Seni bi yerden gözüm ısırıyor, ama." dedi.
- "Ben senin şu pideyi ısırırken, sen de gözünle beni ısırmaya devam et, usta !.. Dikkat et kör olabilirsin, çünkü ben yamuk çizerim!.." dedim..
-Heh ! Şimdi buldum !..öyle ya !..yamuk çizer !.Ne tesadüf abi yaa !..
Tanıştıgımıza memnun oldum, yamuk çizer, benim de ismim Haydar..bana burada ‘’Haydar Abi’’ derler, dedi..
Buradaki ilk Türk’le tanışmam böyle oldu !..Anlıyacağınız, burada bile rahat yoktu bana Haydar Abi’lerden..
Brüksel’in kirli havasından, egzoz kokularından biraz kurtulup, temiz hava almak için geldiğim VIRTON’da, Haydar Abi kılıklı tip yüzünden havam söndü..
Buranın temiz havası bile bana artık ağır gelmeye başlamıştı.. Bir an evvel Brüksel’e dönmem gerekli diye düşünürken, bir şafak vaktinde, feci karın ağrılarıyla uyandım.. Çağrılan bir ambülansla Arlon‘daki ‘"Clinique de Sud Luxembourg’’ hastahanesinin ‘"Acil Servis’’ine postalandım.
Bir kaç testten sonra, burada birkaç gün ‘"observation"için kalmam gerektiğini
"Haydar Abi fobisi’’ yüzünden, Gastro-Enterelojide sindirim sistemlerimi kontrol ettirmem gerektiğini, söyledi.. doktor.
- Ben ise burada bir gün bile kalamayacağımı, temiz havanın benim için ne kadar zararlı olduğunu, doktoruma anlattıktan sonra, bir "deşarj’’ çıkış kağıdı imzaladıktan sonra, serbest bırakıldım..
- Çıkar çıkmaz da, hemen eşyalarımızı toparlayıp, çocuğumla beraber, Brüksel’e yol aldık..
Tatile gideyim derken, yolumuz hastaneye düştü bu sene..
geçmiş olsun !.deyim, kendi kendime..
Bunun da beteri va...
22/08/2008, İsmail Doğan (Arlon)
