AVRUPA'DAKİ TÜRKİYE KÖKENLİ DEMOKRATİK DERNEKLERE FARKLI BİR BAKIŞ

“Dernek”lerin ne olup ne olmadığı   üzerine saptamayla konuya başlamak en uygunu olacak sanırım, çünkü; burada, dernekcilikle kahvehanecilik arasındaki fark  farkedilemeyecek kadar ince. Dernekler;  aynı çıkar,aynı beklenti, aynı hobi, –bu  liste uzatılabilir-  sahibi insanların bu amaçları doğrultusunda örgütlendiği faaliyet gösterme araçlarıdır.

Derneklerin , aşağı –yukarı  aynı amacı taşıyan insanların biraraya gelme ve birlikte davranabilme olanağı sağlayan araçlar olduklarını, bir veri olarak kabul edersek, ardından şu soruyu sorabiliriz; Nelerdir bu amaçlar veya daha da doğrusu neler olmalı?  Amaçları belirleyen etkenler neler? Ve derneklerin yapısı nedir, nasıl olmalı?

Benim burada üzerinde durmak istediğim ‘Kanarya Sevenler Derneği’ değil elbette ki, ben burada,  topluma yol göstermeye, yönlendirmeye aday olduklarını iddia eden derneklere değinmek istiyorum.Bu derneklerin belirleyici ögesi  politik. Böyle olmalı da zaten, çünkü yaşamın kendisidir politika. Bizler de bu politik amaçlarımız doğrultusunda derneklerimizi oluşturuyoruz. Buraya kadar her şey normal, fakat ‘nedir bu politik amaçlarımız ve daha da önemlisi ne olmalı ?’ diye bir soru geliyor insanın aklına. Ama bu soruyu cevaplandırırken Türkiye’den gelmiş ve gitmeyi düşünmeyen Türkiye kökenli insanlarımız gerçeğinden yola çıkarak cevap aranmazsa, boş laf dışında bir şey söylenmemiş olacaktır. Elbette ki insanlar, dünyada  ve Türkiye’de olup bitenlere duyarlı olacaklar, derneklerin görevlerinden birisi de  insanları dünyaya ve çevresine duyarlı hale getirmektir.  Fakat traji-komik bir şekilde, dernek politikasının merkezine  burada yaşayan ve burada yaşayacak insanlar değil, geldikleri yerin politikası konulmaktadır.

Dernekler; insanlara demokrasi bilincinin de verildiği  demokratik kurumlardır,  daha doğrusu olmalılar, fakat  buradaki sorunları ve buradaki insanları kucaklama amacı olmayınca ,‘havanda su dövülen’ bu derneklerin yapısı da  demokratik olmaktan daha çok ‘cadı kazanı’nı andırmakta ve iyi niyetle bu yapılara girenleri de kazanın içindeki cadılar yiyip bitirmektedir.  Böyle olunca da, 2,5 üyeli içi boş, altı boş dernekler mezarlığı oluşturma dışında bir faaliyetten  söz edilemiyor.

Bu söylediklerimin ‘fasist ideoloji’nin  dernekleriyle bir ilgisi yok. Onlar ayrı bir vakıa. Aşırı milliyetçilikle beslenen faşist ideoloji savunuyorlar, fakat burada, milliyetçiliğe karşı olan ‘sol parti’lere oy veriyorlar. Bu ülkenin aşırı milliyetçilerine (Vlaams Belang) düşmanlar , buranın aşırı milliyetçileri de kendinden  olmayan  herkese düşman. Eğer anlayabiliyorlarsa  buradaki aşırı milliyetçiler  onlara ders veriyor aslında,  aşırı milliyetçiliğin ne kadar çirkin bir şey ve insanlığa  düşman  olduğunun dersini.

Oysa burada yaşayan insanlar; aynı sorunları, aynı ezikliği, aynı geleceksizliği paylaşıyorlar. Ve bütün bunlara rağmen geleceklerini burada kurmak istiyorlar. İşyerinde, sokakta, okulda... yaşanılan her yerde  ulusal kimliğinden ötürü horlanmayan, eşit, adil  bir yaşam olanağı istiyorlar, şanssızlar kategorisinde sayılmak değil; bu devletin , burada yaşayan  yabancılar için sürdürdüğü gizli politikalarının kurbanı olmak değil, buradaki halkla kardeşce birarada yaşamak istiyorlar. Kendileri ve çocuklari için bunu istiyorlar.

Kaç tane dernek bu amaçla hareket ediyor acaba?

Amaçlarını belirleyen etkenlerin, üzerinde yaşadıkları toprakların sorunları olduğunu  kabul eden ve enternasyonalist olabilen kaç dernek var?

02/03/2005, Sadık Aygül